Ο Ιερός Ναός Αγ.Ειρήνης στο Buhlertal εορτάζει σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:
Σάββατο 2 Μαϊου 18:00 - 19:00 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας και λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Αγίας πέριξ του Ναού.
Κυριακή 3 Μαϊου 9:00 - 11:00 Αρχιερατική θεία λειτουργία μετ' αρτοκλασίας, υπό του θεοφιλεστάτου επισκόπου Αρίστης κ.Βασιλείου, ο οποίος και θα ομιλήσει επικαίρως.
Στη συνέχεια και έως το απόγευμα θα γίνει παραδοσιακό Ελληνικό γλέντι με μουσική, χορό και φαγητό.
Παραδοσιακούς χορούς θα παρουσιάσει το παιδικό χορευτικό συγκρότημα Καρλσρούης.
Η εκδήλωση θα κλείσει με κλήρωση πλούσιων δώρων όπως:
Επιστρέφουμε σε όσα ενημερωτικά είχαμε γράψει για τους λεγομένους "Μάρτυρες του Ιεχωβά" και τον τρόπο που κινούνται, για να δώσουμε ένα πρόσφατο παράδειγμα "δράσης" τους.
Όταν έρχονται σε δύσκολη θέση σε θέματα που αφορούν είτε στα πιστεύω τους ή στην οργανωτική τους δομή μεταχειρίζονται "άλλους" τρόπους αντιμετώπισης των αντιπάλων τους, όπως αυτός της φίμωσης.Αυτό συνέβει με ένα ιστολόγιο ο συντάκτης του οποίου (ίσως πρώην "μάρτυρας"), είχε προβεί σε πολλές αποκαλύψεις τις οποίες τις αγνοεί η πλειοψηφία των "μαρτύρων του Ιεχωβά". Τι έκαναν λοιπόν; Διαμαρτυρήθηκαν ότι παραβιάζει πνευματικά τους δικαιώματα!!! αφού είχε δημοσιεύσει στις σελίδες του αποσπάσματα από βιβλία τους και ζητούν από την εταιρία internet που τον φιλοξενεί, να τα διαγράψει.
Δηλαδή, με απλά λόγια, είναι σαν μας λένε τα ανώτατα στελέχη της εταιρίας Σκοπιά: Κύριοι Ορθόδοξοι, εμείς μπορούμε να αλλοιώνουμε όπως θέλουμε την Αγία Γραφή και να γράφουμε ότι θέλουμε. Αν, εσείς για να μας απαντήσετε, δημοσιεύσετε αυτές τις αλλοιώσεις, εμείς θα σας μηνύσουμε για κλοπή πνευματικών δικαιωμάτων!!!
Το παρακάτω κείμενο που στάλθηκε στον ιδιοκτήτη του ιστολογίου είναι χαρακτηριστικό και καθένας καλείται να βγάλει τα συμπαράσματά του:
Αγαπητό μέλος του Pathfinder,
Κατά τους δειγματοληπτικούς ελέγχους που διενεργεί η ομάδα του Pathfinder και έπειτα από καταγγελίες χρηστών, διαπιστώσαμε ότι το περιεχόμενο του Blog σας εμπίπτει στις παραβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο «δεοντολογία χρηστών» των όρων χρήσης, όπου αναφέρεται:
"..Ενδεικτικά και όχι περιοριστικά δεν επιτρέπεται στους χρήστες να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες του Pathfinder.gr για:
Ανάρτηση, δημοσίευση, αποστολή, μεταφορά ή χρήση άλλης μεθόδου για την εγκατάσταση λογισμικού ή περιεχομένου κάθε μορφής (κειμένου, εικόνας, ήχου, video, animation) που παραβιάζει οποιαδήποτε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας οποιουδήποτε φορέα (συμπεριλαμβανομένων των εμπορικών μυστικών)."
Για το λόγο αυτό παρακαλούμε να αφαιρέσετε όλες τις εγγραφές, οι οποίες φιλοξενούν υλικό το οποίο ανήκει στους:
1. Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania. http://www.watchtower.org/
2 . Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά Ελλάδας Κηφισίας 77 Μαρούσι 210 6...... Νομικό Γραφείο Μπάμπης Ανδρεόπουλος
Στην περίπτωση που η αφαίρεση δεν πραγματοποιηθεί μετά το πέρας 4 ημερών, θα προχωρήσουμε στην προσωρινή απενεργοποίηση του Βlog σας.
Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνηση, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω e-mail.
Με τιμή,
Pathfinder Support Team - http://support.pathfinder.gr support@pathfinder.gr
Περισσότερα μπορεί κανείς να διαβάσει στα παρακάτω ιστολόγια: http://rwssel.pblogs.gr/ (το επίμαχο!) http://www.m-t-i.blogspot.com/
Παρασκευή 10 Απριλίου 17:00 – 18:30 (Αργία – Μ.Παρασκευή των καθολικών)
Στον Ιερό Ναό Αγ.Ειρήνης στο Buhlertal (Laubenstr. 9 - 77830 - Buhlertal-Obertal), θα τελεσθεί Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία και θα τεθούν σε προσκύνηση ιερά λείψανα των Aγίων αββάδων των μαρτυρησάντων στην ιερά Λαύρα του αγ.Σάββα στα Ιεροσόλυμα,καθώς και του Aγ.Αρσενίου του Καππαδόκη.
Τα λείψανα των αγίων φυλάσσονται στην ενορία μας προς αγιασμό όλων των πιστών.
Ειδικά αυτή την ημέρα, ο ναός θα παραμείνει ανοικτός από τις 16:00 το μεσημέρι έως στις 20:30 το βράδυ.
Από τίς πολυτιμότερες εικόνες της Παναγίας είναι και ή των «Χαιρετισμών» ή του «Ακάθιστου» πού βρίσκεται στην Ιερά Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους. Από τίς πιο παλαιές χρονολογικά, στο δε Αγιον Όρος είναι ή πιο αρχαιότερα.Είναι κατασκευασμένη από κηρομαστίχα και με μύρο περιρρεομένη. Στο πίσω μέρος σε αργυρά πλάκα, είναι τετυπωμένος ό Αυτοκράτορας Αλέξιος ό Γ ό Κομνηνός και ό Όσιος Διονύσιος ό κτήτορας της Μονής και είναι γραμμένο το εξής: «Αυτή ή είκών ή Θαυματουργός εστί την οποίαν βάσταξέ Σέργιος ό Πατριάρχης περιερχόμενος τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως έδιωξε τους πολεμίους και την οποίαν ό Αυτοκράτωρ Αλέξιος ιδιοχείρως εδώρησε τω Άγίω Διονυσίω».
Είναι λοιπόν εκείνη την οποίαν ό Σέργιος κατά την ιστορική εκείνη βραδιά του 626 κρατώντας την περιήρχετο μαζί με κλήρο και λαό τα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως και εμψύχωνε το λαό και τον ολιγάριθμο στρατό πού υπεράσπιζε την Πόλη. Είναι ιστορικά παραδεκτό ότι υπερφυσική δύναμη κατατρόπωσε τους πολυάριθμους Σκύθες και Αβαρούς. Δεν μπορεί διαφορετικά να εξηγηθεί αφού ό στρατός με τον Ηράκλειο είχε εκστρατεύσει προς την Περσία. Οι πολέμιοι με αρχηγό τον Χαγάνο έφθασαν επιθετικοί και με στρατό και στόλο πολιόρκησαν τα στενά και την ξηρά και απειλούσαν. Ποιος θα σώσει την Πόλη; Ό Χαγάνος παρασπόνδησε σε μια συνθηκολόγηση με την Πόλη για να λύσει την πολιορκία και με αυθάδεια και σαρκασμό ειρωνεύτηκε τους πιστεύοντας στο θεό Βυζαντινούς: «Μη σας γελάει ό θεός σας, εγώ αύριο θα είμαι κύριος της πόλεως σας».
'Η απάντηση επηρέασε το ηθικό και έφερε ταραχή, φόβο και απελπισία στις καρδιές των πολιορκημένων. Το κλίμα της απαισιοδοξίας άρχισε να κυριαρχεί. Τη χαλύβδωση του ηθικού ήλθε να επιφέρει ή θαρραλέα παρουσία του γενναίου και αξιοτάτου Πατριάρχου Σεργίου: «Είναι κρίμα να απελπίζεστε. Σκέπτεστε σαν άνθρωποι πού δεν πιστεύουν στο θεό και στο αποτέλεσμα του ιερού πολέμου. Στα χέρια της Παναγίας εμπιστεύθηκα την Πόλη και τον άμαχο πληθυσμό της. Στην Παναγία όλοι μας με θέρμη ψυχής ας προσευχηθούμε». Πραγματικός συναγερμός και ενθουσιασμός συνέβηκε τότε. Ό Πατριάρχης, ο Κλήρος και ό Λαός, μια φωνή μια ψυχή, ξεχύθηκε στους δρόμους και στα τείχη με τα ιερά κειμήλια στα χέρια, πού ήσαν ή Ζώνη της Παναγίας, ή Ιερά Έσθήτα Της, λείψανα αγίων, λάβαρα και εικόνες. Ο Πατριάρχης, ζωντανός και άκαμπτος, κρατούσε υπερυψωμένη τούτη την Εικόνα και έδινε δύναμη και θάρρος. Άπ' όλων τίς καρδιές αυθόρμητα έβγαιναν φωνές και ευχές πού φανέρωναν την εμπιστοσύνη του Λάου προς την Παναγία: «Φθάσε Παναγία μου, μη μας εγκαταλείπεις τώρα πού χανόμαστε, σώσε το λαό Σου και την Πόλη Σου».
Τότε συνέβηκε ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα και υπερφυσικά γεγονότα της πίστεως. Τρομαγμένοι οι επιτιθέμενοι εχθροί άκουγαν θόρυβο σαν χιλιάδες στρατός να επιτέθηκε εναντίον τους πού έφερνε όλεθρο και καταστροφή στις τάξεις τους. Ξαφνικά και απροσδόκητα, από διώκτες έγιναν διωκόμενοι. Χιλιάδες πτώματα στρώθηκαν στη γη, πανικόβλητοι όσοι είχαν απομείνει τράπηκαν σε φυγή για να σωθούν μακριά από την Πόλη, φωνάζοντας απεγνωσμένα μεταξύ τους: «Που βρέθηκε, που ήταν κρυμμένος τόσος στρατός;». Όμως στρατός δεν υπήρχε, όπως είπαμε, ή θεία τιμωρία τους κυνηγούσε, αφού προκλητικά και υπερήφανα τα έβαζαν με την Πόλη Πόλεων πού εντός της είχε πολλούς πιστούς πού με εμπιστοσύνη κατέφυγαν στη θεία προστασία. Ή ιστορική παράδοση ομιλεί για ένα ανεξήγητο μέγα θόρυβο και ανεμοστρόβιλο πού έφερε πανικό και καταστροφή. Εκτός από τα πτώματα νεκρών πού βρίσκονταν σκόρπια έξω από τα τείχη, συντρίμμια είχαν γίνει τα εχθρικά πλοία και πολλά πτώματα ναυτών φάνηκαν στην ακροθαλασσιά των Βλαχερνών.
Ιστορική πραγματικότητα το γεγονός τούτο. Τα δάκρυα πόνου, οδύνης και αγωνίας, ή οσμή θανάτου και αιχμαλωσίας πού είχε παγώσει στην κυριολεξία τους χιλιάδες εντός της Πόλεως Βυζαντινούς, μετεβλήθησαν σε ζητωκραυγές και αλαλαγμούς χαράς και δοξολογίας στο Θεό και την Παναγία Δέσποινα. Τότε ό Πατριάρχης Σέργιος μέσα σε ανέκφραστα χαρμόσυνα συναισθήματα βάδισε με τον κλήρο και το λαό προς την Παναγία των Βλαχερνών. Μέσα σε θρησκευτικό παραλήρημα χαράς και ιερού ενθουσιασμού, σε μια ατμόσφαιρα πού οι καρδιές σκιρτούσαν και τα μάτια έρεαν δάκρυα από άκρα συγκίνηση και θεία ευγνωμοσύνη, δοξολόγησαν και ευχαρίστησαν την Παναγία σε μέγεθος και βαθμό πού δεν πρέπει να έχει το όμοιο του. Με άλλα λόγια, μιλάμε για μια γενική ευχάριστη εικόνα χιλιάδων ανθρώπων πού είχαν στην κυριολεξία «μεθύσει» χριστιανικά. Μοναδικό το γεγονός σε πανανθρώπινη κλίμακα. Εκεί, εντός του Ναού, αλλά και εκτός, όπου βρέθηκαν οι πιστοί αρχής γενομένης από τον Πατριάρχη ό όποιος άρχισε να ψάλλει για πρώτη φορά το: «Τη Ύπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια κ.λπ.». Και στη συνέχεια, όλοι μαζί τη νύκτα εκείνη «όρθοστάδην τον ύμνο τη του Θεού Μητρί γηθοσύνως έμελπαν». Για αυτό το Θαυμάσιο αυτό πνευματικό άσμα των «Χαιρετισμών», ονομάσθηκε «Ακάθιστος Ύμνος».
Ό άγνωστος ποιητής των «Χαιρετισμών» έπλεξε το καλύτερο εγκώμιο και γενικά ότι ανώτερο έχει γραφεί για την Υπέρμαχο Στρατηγό. Έχει χαρακτήρα διηγηματικό, θεολογικό και δοξαστικό. Κυρία υπόθεση έχει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και, γενικότερα, την ενανθρώπιση του Χριστού και, ακόμη, γίνεται λόγος για το ηθικό και πνευματικό μέγεθος και ύψος της Παναγίας και των προσφορών της στον κόσμο. Το Κοντάκιο «Τη Ύπερμάχω», δεν έχει σχέση με τον ποιητή του Ύμνου, είναι δημιούργημα της ημέρας εκείνης. Σ' αυτό ακούγεται λυτρωτικός και νικητήριος προς τη Μητέρα του Θεού παιάνας πού ως πνευματικός Στρατηγός έχει ακατανίκητη τη δύναμη και οι πιστοί παρακαλούν να ελευθερώνει «εκ παντοίων κινδύνων». Αναδημοσίευση από: www.pigizois.net
Πριν περίπου ένα χρόνο, είχαμε αναδημοσιεύσει ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο σχετικά με τους μάρτυρες του Ιεχωβά, καθώς και πως μπορεί κανείς να προφυλαχθεί από την αίρεση που πρεσβεύουν. http://ecclesia-baden.blogspot.com/2008/03/blog-post_25.html
Σήμερα επανερχόμαστε στο θέμα, κοιτάζοντάς το όμως από μια άλλη οπτική γωνία.
Όταν οι μάρτυρες του Ιεχωβά (για συντομία Μ.τ.Ι) σας επισκέπτονται, φροντίζουν να είναι ιδιαίτερα ευγενικοί και να εμφανίζονται ως "οι καλοί χριστιανοί", ως οι "καθαροί" και "ηθικοί" πιστοί " μιας "καθαρής" και "ηθικής" εκκλησίας.
Αν όμως διαθέτει κανείς την εμπειρία να τους θέσει πολλά ερωτήματα και να τους φέρει σε δύσκολη θέση, οι μάσκες πέφτουν.
Τα "πρόβατα" μετατρέπονται σε "λύκους" και αποκαλύπτουν το πραγματικό τους πρόσωπο.
Προσωπικά, έχω γευτεί αρκετές φορές τέτοιες "μεταμορφώσεις", γενόμενος αποδέκτης ακόμα και αισχρών ύβρεων.
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο, βρήκαμε ένα άρθρο από το ιστολόγιο του θεολόγου κ.Χρήστου ..... ο οποίος τυγχάνει και λίαν αγαπητός φίλος.
Αναφέρεται στο διάλογο μεταξύ Ορθοδόξων και Μ.τ.Ι στο διαδίκτυο, όπου οι μάσκες πέφτουν και αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόσωπο των οπαδών της Σκοπιάς.
Είναι γνωστό σε όλους, πως η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά Σκοπιά, είναι μια από τις πιο επικερδείς εταιρείες στον κόσμο, με θρησκευτικό ένδυμα. Άλλωστε η ίδια αυτοχαρακτηρίζεται Εταιρεία, έχει μετόχους, μετοχές, καταστατικό και διοικητικό συμβούλιο με πρόεδρο. Ως Εταιρεία λοιπόν, φυσιολογικό επακόλουθο είναι, να έχει απώτερο σκοπό, όσον το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος. Γι’ αυτό άλλωστε καταβάλει τεράστιες προσπάθειες για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Έτσι θεωρεί πως για να πετύχει τον στόχο της, οφείλει να κάνει το προϊόν της όσο το δυνατόν πιο ελκυστικό, για να πετύχει και τις ανάλογες πωλήσεις. Γι’ αυτό αφού πρόκειται για Εταιρεία με θρησκευτικό ένδυμα, πιστεύει, πως το καλύτερο πλασάρισμα του προϊόντος θα επιτευχθεί στηριζόμενη στο μύθο της ηθικής καθαρότητας, την δική της και των οπαδών της. Όποιο έντυπο της Οργάνωσης, αν ανοίξει κάποιος, θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Διαβάζουμε λοιπόν στην «Σκοπιά» της 15ης Ιουνίου 1999 σελίδα 6: «ως αποτέλεσμα, γίνονται μέλη μιας διεθνούς αδελφότητας γνωστής για την καθαρότητα και τους καλούς της τρόπους, της παγκόσμιας εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά». Ομοίως «Σκοπιά» της 1ης Σεπτεμβρίου 1998 σελίδα 18: «Επειδή οι υπηρέτες του Ιεχωβά ακολουθούν θεϊκούς κανόνες, όχι ανθρώπινους, η οργάνωσή του είναι θεοκρατική, καθαρή και υγιής». Έχει δίκαιο λοιπόν η «Σκοπιά»; Είναι έτσι τα πράγματα; Και βέβαια όχι! Χαρακτηρίσαμε ως μύθο την ηθική καθαρότητα της «Σκοπιάς»και των οπαδών της πιο πάνω. Πράγματι, όποιος ψάξει προσεκτικά τα έντυπά της, θα σχηματίσει τελείως διαφορετική γνώμη, γι’ αυτή την περίφημη καθαρότητα. Θα διαπιστώσει έκπληκτος πως υπάρχουν ΜτΙ: κλέφτες, ομοφυλόφιλοι, υβριστές, ναρκομανείς, αλκοολικοί, μοιχοί, κάνουν διπλή ζωή, ντυμένοι με γυναικεία ρούχα σε πάρτι κ.λ.π. κ.λ.π. Επιπλέον οι ΜτΙ, επειδή είναι αναγκασμένοι από την Οργάνωση να προσέχουν και την παραμικρή τους κίνηση που μπορεί να σπιλώσει το όνομα της Οργάνωσης, καταπιέζουν τον εαυτό τους, ακόμα και τα πιο απλά συναισθήματά τους, για να φαίνονται ηθικοί και έντιμοι. Η καταπίεση των συναισθημάτων αυτών, και η υποκριτική αυτή στάση τους, τους οδηγεί όταν διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες, να ξεσπάσει όλη η καταπίεση αυτή και τότε να δείξουν το πραγματικό πρόσωπό τους. Και πιο κατάλληλες συνθήκες, όχι μόνο για τους ΜτΙ, αλλά και για τον καθένα από εμάς, δεν μπορεί να είναι άλλο, από το κάλυμμα της ανωνυμίας. Εκεί ο καθένας δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Τέτοιες συνθήκες ανωνυμίας για τους ΜτΙ, διαμορφώθηκαν και στο άρθρο μας «Αποφατισμός και ο άστεγος Θεός», όπου αναπτύχθηκε ένας μοναδικός διάλογος, και από άποψη δογματικής και από άποψη συμπεριφοράς, μεταξύ των Μαρτύρων και των Ορθοδόξων. Ήδη την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, τα σχόλια έχουν ξεπεράσει τα 1500! Οι συνθήκες λοιπόν του διαλόγου αυτού, έδωσε την ευκαιρία στους ΜτΙ να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο, που επιμελώς κρύβουν όταν γυρνούν από πόρτα σε πόρτα. Για αυτό λοιπόν σκεφτήκαμε να δημοσιεύσουμε κάποια από τα σχόλια αυτά, για να φανεί πόσο «καθαροί» τελικά είναι οι ΜτΙ. Γιατί η ειρωνεία και η βωμολοχίαγια τα πιστεύω των Ορθοδόξων συμμετεχόντων στον διάλογο, εκ μέρους των ΜτΙ ξεπερνά κάθε όριο ευπρέπειας και ηθικής. Όσοι από τους αναγνώστες είναι «άπιστοι Θωμάδες», μπορούν να βάλουν το δάχτυλό τους στα «σημάδια των καρφιών», αφού ο καθένας μπορεί να ανατρέξει στα σχόλια, τα οποία παραμένουν στην θέση τους και τον αναμένουν. Τα σχόλια αυτά που θα δημοσιεύσουμε αφορούν τρείς ΜτΙ. Ό ένας ονομάζεται «Γιώργος» και είναι εκ Γερμανίας, ο δεύτερος είναι ανώνυμος με την επωνυμία «Αντί – 33» και ο τρίτος ο «ηθικότερος» όλων, είναι ανώνυμος και αυτός, αλλά επέλεξε το νούμερο «44», για τον εαυτό του, για να ξεχωρίζει από τους άλλους ανώνυμους συμμετέχοντες εις τον διάλογο. Προς διευκόλυνση των αναγνωστών, παραθέτουμε στο τέλος κάθε σχόλιου, την ημερομηνία και την ώρα, που έγινε, όπως επίσης, κρατήθηκε η ορθογραφία και η σύνταξη των κειμένων, από τους αντίστοιχους σχολιαστές......
Τα αποσπάσματα που παρατίθενται στο άρθρο είναι από μία συζήτηση στο διαδίκτυο η οποία συνεχίζεται απ' ότι βλέπουμε εδώ και 6 μήνες και έχει ξεπεράσει τον εκπληκτικό αριθμό των 1800 σχολίων. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ: http://antiairetikos.blogspot.com/2008/10/blog-post.html
Το Σάββατο 17 και την Κυριακή 18 Ιανουαρίου επεσκεύθη την ενορία μας ο θεοφιλέστατος επίσκοπος Αριανζού κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος τέλεσε τις ιερές ακολουθίες στους κατά τόπους ιερούς Ναούς και ευλόγησε και έκοψε τις πρωτοχρονιάτικες βασιλόπιτες.
Το Σάββατο 17 Ιανουαρίου στον ιερό Ναό Αγ. Αντωνίου στο Bruchsal τέλεσε νωρίς το απόγευμα τον Αρχιερατικό εσπερινό, ενώ αργότερα χοροστάτησε του εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγ.Ειρήνης στο Buhlertal.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή 18 Ιανουαρίου, τελέστηκε η Αρχιερατική θεία λειτουργία στον Ι.Ν.Αγ. Φωτεινής στην Karlsruhe.
Στη συνέχεια, σε αίθουσα κοντά στο ναό, παρατέθηκε γεύμα για όλο τον κόσμο, το οποίο ετοίμασαν κυρίες τις ενορίας και έγινε η κοπή της βασιλόπιτας.
Οι ενορίτες χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς υπό τους ήχους της ορχήστρας του κ.Ηλία Παπαδόπουλου, ενώ στο τέλος τα παιδιά του χορευτικού συγκροτήματος Καρλσρούης παρουσίασαν ένα όμορφο πρόγραμμα.
Οι ενορίτες είχαν την ευκαιρία να προσσεγγίσουν τον θεοφιλέστατο επίσκοπό μας και να συζητήσουν μαζί του ποικίλα πνευματικά ζητήματα.
Κυριακή 4 Ιανουαρίου 11:30 - 13:30 Θεία Λειτουργία.
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 11:30 - 13:45 Θεία Λειτουργία και μέγας Αγιασμός των υδάτων. Κυριακή 11 Ιανουαρίου 11:30 - 13:30 Θεία Λειτουργία.
Κυριακή 18 Ιανουαρίου 11:30 - 13:45 Αρχιερατική θεία Λειτουργία υπό του θεοφιλεστάτου επισκόπου Αριανζού κ.Βαρθολομαίου, ο οποίος θα ευλογήσει και θα κόψει τη βασιλόπιτα.
Κυριακή 25 Ιανουαρίου ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Θεία Λειτουργία θα τελεστεί μόνο στο Buhlertal.
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 15:00 - 16:00 μ.μ. Μέγας αγιασμός των υδάτων.
Σάββατο 17 Ιανουαρίου 15:00 - 16:30 μ.μ. Μέγας αρχιερατικός εσπερινός χοροστατούντος του θεοφιλεστάτου επισκόπου Αριανζού κ.Βαρθολομαίου, ο οποίος θα ευλογήσει και θα κόψει τη βασιλόπιτα.
Στην 7η συνάντηση σε θέματα ορθοδόξου πίστεως και ζωής που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο, ασχοληθήκαμε με την Κυριακή προσευχή (Πάτερ ημών).
Ακολουθούν οι συμπερασματικές σκέψεις μετά την ανάπτυξη του θέματος και τον διάλογο που ακολούθησε:
Τί ονομάζουμε Κυριακή Προσευχή και γιατί; Ήταν η ερώτηση της οποίας η απάντηση στο πρώτο μέρος ήταν γνωστή σε όλους.
Κυριακή προσευχή είναι το γνωστό σε όλους μας “Πάτερ ημών” και ονομάζεται έτσι, όχι γιατί απευθύνεται στον Κύριο, ούτε γιατί, όπως νομίζουμε οι περισότεροι την λέμε “μόνον” την Κυριακή. Διαβάζοντας στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου τους στίχους 9-13 στο κεφάλαιο 6 ή στο Ευαγγέλιο του Λουκά τους στίχους 1-4 στο κεφάλαιο 11 θα καταλάβουμε, ότι την προσευχή αυτή μας την έδωσε ο Ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Για τον λόγον αυτόν ονομάζεται το γνωστό “Πάτερ ημών” Κυριακή Προσευχή.
Όπως βέπουμε η Κυριακή Προσευχή είναι ακριβώς, όπως την έγραψαν οι Ευαγγελιστές τον πρώτο αιώνα. Είναι πολύ σύντομη, όμως το νόημα της είναι τεράστιο και η αξία της ανεκτίμητη. Κατά τον Τερτυλιανό η Κυριακή Προσευχή είναι μία περίληψη όλης της Αγίας Γραφής. «Σε λίγες μόνο λέξεις, συνοψίζει τα ρητά των προφητών, τα ευαγγέλια, τους Απόστολους, τις ομιλίες, τις παραβολές, τα παραδείγματα και τα εντάλματα του Κυρίου και, συγχρόνως, εκπληρώνονται τόσο πολλές από τις ανάγκες μας. Στην επίκληση του Πατέρα, τιμάμε τον Θεό· στο Όνομα υπάρχει η ομολογία της πίστης· στο θέλημά Του είναι η προσφορά της υπακοής· στη βασιλεία καταγράφεται η ελπίδα· στο ψωμί βρίσκεται το αίτημα για ζωή· στο αίτημα για συγχώρεση είναι η ομολογία των αμαρτιών· στο αίτημα για προστασία είναι ο φόβος του πειρασμού. Γιατί απορούμε; Μόνο ο Θεός θα μπορούσε να μας διδάξει πώς θα ήθελε να προσευχόμαστε» (De Oratione 9,1-3).
Και ο Κύριος μαςείπε στους μαθητάς Του: “Οταν πρόσευχεστε να μην πολυλογείτε και φλυαρείτε, χωρίς να παρακολουθήτε και να καταλαβαίνετε αυτά, που λέτε, κάνοντας όπως οι εθνικοί που νομίζουν, ότι θα εισακουστούν με το να λένε πολλά. Μην μοιάσετε εκείνους, γιατί ο Πατέρας σας γνωρίζει, τι ανάγκες έχετε, πριν να του ζητήσετε κάτι” (Ματθ. 6,7-8).
Η Εκκλησία μας έχει την Κυριακή Προσευχή σαν την κατ' εξοχήν προσευχή μας και η αξία της είναι ανεκτίμητη γιατί είναι Θεοπαράδοτος, γιατί μ'αυτήν προσευχήθηκαν η Παναγία, οι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Πατέρες αλλά και όλοι οι χριστιανοί όλων των αιώνων, αλλά και γιατί, όπως είδαμε παραπάνω, συνοψίζει όλο το Ευαγγέλιο και όλα τα δόγματα της πίστεως μας.
Ας δούμε τώρα την Προσευχή και ας προσπαθήσουμε να την καταλάβουμε.
Η προσευχή χωρίζεται σε τρία μέρη: την επίκληση, ακολουθούν τρία αιτήματα που αφορούν τον Θεό, και τελειώνει με τρία αιτήματα σχετικά με τους ανθρώπους.
“Πατερ ημών” Πατέρα μας
Την προσευχή την ξεκινάμε με την επίκληση “Πάτερ ημών”. Λέμε τον Θεό Πατέρα γιατί είναι ο Δημιουργός και ο Πλάστης όλων και χορηγός της ζωής μας. Σε πολλά σημεία της Αγίας Γραφής αποκαλείται ο Θεός “Πατέρας”:
Ας μπορούσαμε και εμείς οι επίγειοι πατέρες να αντανακλούσαμε την χάρη και την ευλογία του Ουρανίου Πατρός και να είμασταν αληθινοί πατέρες. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, όποιος πεί τον Θεό Πατέρα, πετυχαίνει με μόνο αυτή την επίκληση, άφεση αμαρτιών, κατάργηση της κολάσεως, υιοθεσία και κληρονομία δια της αδερφότητος προς τον Κύριο, και χορηγία του Αγίου Πνεύματος.
Και ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μας υπενθυμίζει την απεριόριστο πατρική αγάπη του Θεού και μας συνιστά: “Τώρα τέτοιον γλυκύτατον Θεὸν καὶ τέτοιον γλυκύτατον αὐθέντην καὶ δεσπότην δὲν πρέπει καὶἐμεῖς νὰ τὸν ἀγαποῦμεν καί, ἂν τύχη ἀνάγκη, νὰ χύσωμεν καὶ τὸ αἷμα μας χιλιάδες φορὲς διὰ τὴν ἀγάπην του, καθὼς τὸἔχυσεν καὶἐκεῖνος διὰ τὴν ἀγάπη μας;”
“ημών”
Στα σημεία της Αγίας Γραφής που είδαμε παραπάνω, ο Κύριος μόνο λέει “ο πατέρας μου” και αυτό είναι λογικό, γιατί μόνο Αυτός είναι ο Μονογεννής Υιός Του. Όταν ο Κύριος μιλάει για τον Θεό στους ανθρώπους τον ονομάζει “ο πατέρας σας και ο πατέρας μου”
Μόνο στην Κυριακή Προσευχή λέει “Πάτερ ημών”, το λέει όμως για μας, για να μας δείξει πώς πρέπει να προσευχόμαστε εμείς. Ας μην ξεχνάμε ότι πιο πριν οι μαθητές Του τον είπαν να τους δείξει να προσεύχονται, όπως έδειξε και ο Ιωάννης ο Πρόδρομος τους δικούς του μαθητές.
Ο κύριος μας δίνει αυτόν τον τύπο της προσφώνησης, για να μας δείξει, πως πρέπει να προσευχόμαστε για το σύνολο και όχι μόνο για τον εαυτό μας. Δεν πρέπει να είμαστε εγωϊστές.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει σχετικά: ”Μᾶς διδάσκει ὁ Κύριος, νὰ προσευχώμεθα γιὰὅλους, νὰἀναφέρουμε τὶς δεήσεις γιὰ τὸ κοινὸ σῶμα καὶ καθόλου νὰ μὴἐπιδιώκουμε τὸἀτομικό μας συμφέρον, ἀλλὰ σὲ κάθε περίπτωση τὸ τοῦ πλησίον. Ἔτσι καὶ τὴν ἔχθρα ἀφαιρεῖ καὶ τὴν ἀφροσύνη καταστέλλει, καὶ τὸν φθόνο ἐκβάλλει, καὶ τὴν μητέρα ὅλων τῶν ἀγαθῶν τὴν ἀγάπη εἰσάγει, καὶ τὴν ἀνωμαλία ἐξορίζει τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων καὶ δείχνει ὅτι εἶναι πολὺ μεγάλη ἡὁμοτιμία τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν πτωχό, ἀφοῦ στὰ μέγιστα καὶἀναγκαιότατα μετέχουμε ὅλοι.
Ο Κύριος μας συχνά αναφέρεται στον Πατέρα Του, που είναι στον Ουρανό ή στον Ουράνιο Πατέρα Του. Επίσης είπε, ότι ο ίδιος κατέβηκε από τον Ουρανό και ότι ανέβηκε πάλι στον Ουρανό.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης εξηγεί: “ Ἀλλ᾿ἐπειδὴὁΠατέραςμαςεἶναιεἰςτοὺςοὐρανούς, πρέπεικαὶἡμεῖςνὰβλέπωμενμὲτὸννοῦνμαςεἰςτὸνοὐρανόν, ἐκεῖὅπουεἶναιἡπατρίδαμας, ἡἄνωἹερουσαλήμ, καὶὄχικάτωεἰςτὴνγῆνὡσὰντοὺςχοίρους, ἀλλ᾿εἰςαὐτὸντὸνγλυκύτατόνμαςΣωτῆρακαὶΔεσπότηνκαὶεἰςτὰοὐράνιακάλλητοῦΠαραδείσου. Ὄχιμόνονεἰςκαιρὸνπροσευχῆς, ἀλλὰπαντοτεινὰκαὶεἰςκάθεκαιρὸνπρέπεινὰἔχωμεντὸννοῦνμαςεἰςτὸνοὐρανόν, διὰνὰμὴσκορπίζεταιἐδῶκάτωεἰςτὰφθαρτὰκαὶπρόσκαιραπράγματα”
Και ο άγιος Χρυσόστομος διευκρινίζει, ότι όποιος λέγει “ο εν τοις ουρανοίς” δεν περιορίζει τον Θεό στον ουρανό, αλλά με αυτό υψώνει ο Θεός τον προσευχόμενο από την γη και τον οδηγεί σε ανώτερα μέρη και στις επάνω, στις ουράνιες κατοικίες.
Γιατί άραγε “αγιασθήτω το όνομά σου”; Έχει ανάγκη ο Θεός να αγιασθεί το όνομά Του; Φυσικά όχι! Και εδώ είναι το σημείο, που πρέπει να προσέξουμε. Με αυτό το αίτημα ζητάμε από τον Θεό, να μας καταστήσει άξιους, να μπορούμε να Τον δοξάζουμε. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο πρέπει να λέμε: “αξίωσέ μας Κύριε να ζούμε καθαρά και ανεξίτηλα, έτσι που βλέποντας εμάς να σε δοξάζουμε όλοι. Αλλά και ο Κύριός μας είπε προς τους μαθητάς Του και Αποστόλους: “16 οὕτως λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσιν τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς (Ματθ. 5). Το φως δηλαδή που πήρατε από εμένα και είναι τώρα δικό σας, ας λάμψει μπροστά στους ανθρώπους, για να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον Πατέρα σας τον Ουράνιο”.
Πότε δοξάζεται το όνομα του Θεού; Όταν νοερά, με την καρδιά μας και συνεχώς φωνάζουμε “Κύριε ημών Ιησού Χριστέ ελέεισον με τον αμαρτωλό”.
Η επίκληση του Θείου ονόματος αγιάζει τον άνθρωπο, και όταν αγιάζει ο άνθρωπος δοξάζεται ο Ουράνιος Πατέρας. Για τον λόγο αυτόν θεωρείται η νοερά προσευχή “Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, Υιέ και Λόγε του Θεού, ελέεισέν με τον αμαρτωλό” σαν σύνοψη της Κυριακής Προσευχής, και προετοιμάζει τον πιστό να λέει με περισσότερο ζήλο το “Πάτερ ημών”.
“Ελθέτω η Βασιλεία σου”
Η βασιλεία του Θεού είναι το Κέντρο της διδασκαλίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Μας λέει άλλοτε, ότι πλησιάζει η Βασιλεία του Θεού και άλλοτε, ότι έθφασε. Μας τα λέει αυτά στην διδασκαλία του ορισμένες φορές καθαρά και κατ'ευθείαν, και άλλες φορές με παραβολές.
Όταν ο Θεός βασιλεύει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ελευθερώνεται, ειρηνεύει, αναπαύεται, αγιάζεται. Αντίθεταόταν δεν βασιλεύει ο Θεός μέσα μας, είμαστε εκτεθειμένοι στις επιθέσεις του διαβόλου και λυγίζουμε εύκολα στα πάθη και τις ηδονές, βρισκόμαστε στο κενό και στο χάος και κάνουμε την ζωή μας κόλαση.
Κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, πρέπει να παρακαλούμε τον Θεό να μας ελευθερώσει από την τυραννία και την σκλαβιά του διαβόλου, στέλνοντας μέσα μας το Άγιο Πνεύμα, για να μας απαλλάξει από αυτόν και να βασιλέψει αυτό μέσα μας. Και ο Άγιος Μάξιμος γράφει: “Αςἔλθη τὸ Πνεῦμα τὸἍγιον, διὰ νὰ μᾶς καθαρίση τελείως καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχήν, διὰ νὰ γίνωμεν κατοικία ἀξία εἰς τὸ νὰὑποδεχθῶμεν ὅλην τὴν Ἁγίαν Τριάδα διὰ νὰ βασιλεύση εἰς τὸἑξῆς ὁ Θεὸς εἰς ἡμᾶς, δηλαδή εἰς τὰς καρδίας μας”.
Στην Προσευχή “Βασιλεύ Ουράνιε” λέμε “ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών”
Και κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά η μετοχή των Αγίων στο άκτιστο φως της Αγίας Τριάδοςείναι μετοχή στην Βασιλεία του Θεού, στην δόξα Του και στην λαμπρότητα Του. Ας προσπαθήσουμε και εμείς να έλθει η Βασιλεία του Θεού μέσα μας.
“Γεννηθήτω το θέλημα σου ως εν ουρανώ και επί της γης”
Όταν οάνθρωπος έγινε εγωιστής και είχε δικά του θελήματα, που επεδίωκε να εκληρώσει, απομακρύνθηκε από τον Θεό και εκδιώχτηκε από τον Παράδεισο. Ο Κύριος μας υπακούοντας στο θέλημα του Πατρός Του ήρθε και θυσιάστηκε για να σώσει εμάς και να διορθώσει σαν νέος Αδάμ την ανυπακοή του Αδάμ και της Εύας. Μ'αυτό το αίτημα ζητάμε από τον Θεό να μας δώσει την χάρη και την δύναμη, να κάνουμε το θέλημά Του ολοκληρωτικά, όπως γίνεται αυτό από τους αγγέλους, που κάνουν τέλεια υπακοή.
Το θέλημα του Θεού σε όλη την Καινή Διαθήκη, εκτός της Αποκαλύψεως, αποβλέπει στην σωτηρία του ανθρώπου. Οι χριστιανοί ζητούν μ'αυτό το αίτημα, ο Θεός να εκπληρώσει το σχέδιό Του για την σωτηρία. Να μην μας αφήσει δηλαδή να εμποδίσουμε το σχέδιό Του με τις αμαρτίες μας και τα πάθη μας, και να μας αφήσει ελεύθερους να συνεργαστούμε μαζί του γι'αυτό, τηρώντας τις εντολές Του. Ο άγιος Χρυσόστομος έλεγε, πώς όλοι οι χριστιανοί πρέπει να ζούν τέλεια χριστιανική ζωή, ώστε να ζουν την βασιλεία του Θεού, πριν μεταστούν στην αιώνια ζωή. Να γίνει δηλαδή η γη ουρανός.
Τρεις περιπτώσεις τήρησης των εντολών του Θεού υπάρχουν: η τήρηση από φόβο να μην κολαστούμε, η τήρηση γιατί περιμένουμε ανταμοιβή και η τήρηση από καθαρή αγάπη προς τον Θεό. Στην πρώτη περίπτωση ενεργούμε σαν δούλοι, στην δεύτερη σαν μισθωτοί και στην τρίτη σαν παιδιά Του. Ας προσπαθήσουμε να είμαστε στην τρίτη κατηγορία.
“Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον”
Στο σημείο αυτό της Προσευχής ζητάμε από τον Θεό να μας δώσει το ψωμί, που μας είναι απαραίτητο, για να ζήσουμε. Ο Κύριος όμως λέει να ζητάμε αυτό, που είναι σήμερα απαραίτητο. Δεν πρέπει να ζητάμε και για την αυριανή ημέρα. Αυτό το κάνει, για να αποσπαστούμε από τις μέριμνες και να μπορούμε να κατευθύνουμε τις σκέψεις μας σ'αυτόν. Μας λέει σε άλλα σημεία, ότι τα πτηνά ούτε σπέρνουν, ούτε θερίζουν και όμως δεν χάνονται, και ότι ο Θεός φροντίζει γ'αυτά. Πολύ περισσότερο θα φροντίσει για μας, αφού φυσικά το θέλουμε και είμαστε έτοιμοι να τον δεχτούμε.
Όπως και στην επίκληση λέμε “Πάτερ ήμων” έτσι λέμε και εδώ τον “άρτον ημών.. δος ημίν”. Δεν προσευχόμαστε και δεν ζητάμε κάτι μόνο για μας, αλλά για όλους. Κατὰ τὸν ἅγιο Χρυσόστομο, ὅσον ἀφορᾶ τὴν πολιτεία, τὸἦθος, ὁ Κύριος ἐπιτάσσει νὰ ζητοῦμε ἀγγελικὴ διαγωγὴ καὶ νὰἐκπληρώνουμε ὅτι οἱἄγγελοι ἐκπληρώνουν. Ἐπειδὴὅμως ἐμεῖς ὡς ἄνθρωποι φέρουμε σάρκα, μᾶς ἐδίδαξε νὰ ζητοῦμε καὶ τὰἀναγκαῖα γιὰ τὸ σῶμα. Νὰ μὴ ζητοῦμε τὴν πολυτέλεια καὶ τὴν τρυφή, ἀλλὰ τὸν ἄρτον τὸν ἐπιούσιον (δηλαδὴ τὰ βασικὰ καὶἀπαραίτητα), καὶ μάλιστα “σήμερον”, χωρὶς ἀγωνιώδη μέριμνα για το αύριο.
Κατά τους αγίους Πατέρες μ'αυτό το αίτημα μας δεν ζητούμε μόνο τον υλικό άρτο, που οπωσδήποτε έχουμε ανάγκη, αλλά κυρίως τον πνευματικό Άρτο. Ο Πνευματικός αυτός Άρτος είναι ο ίδιοςο Κύριος και μας προσφέρεται με το Σώμα Του και το Αίμα Του, καθώς επίσης και με τον Λόγο Του. Όλοι γνωρίζουμε, ότι στο πρώτο μέρος της Θείας Λειτουργίας, προσφέρεται ο Λόγος του Κυρίου (ας ενθυμηθούμε την σημασία της μικρής εισόδου και το τμήμα της Λειτουργίας μέχρι το Ευαγγέλιο). Στο δεύτερο μέρος της μετέχουμεστην θυσία (σημασία της μεγάλης εισόδου και μετέπειτα) του Κυρίου και στο τέλος κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα Του. Πριν γίνει όμως η Θυσία ο ιερέας κάνει την εκφώνησει: “και καταξίωσον ημάς, Δέσποτα, μετά παρρησίας τολμάν επικαλείσθαι Σε τον επουράνιον Θεόν Πατέρα και λέγειν” και μετά λέμε την Κυριακή Προσευχή (και θα πρέπει να την λέμε όλοι μαζί) γιατί αυτή συνδέεται άμεσα με την Θεία Ευχαριστία.
“Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέτες ημών”
Όσο ο άνθρωπος έχει σαν κέντρο της ζωής του το “εγώ” δηλαδή τον εαυτόν του, δεν είναι σε θέση να συγχωρεί τους συνανθρώπους του. Όταν όμως κάνει κέντρο της ζωής του τον Θεό, επειδή η αγάπη τον κάνει να συγχωρεί τον πλησίον του, μπορεί να ζητήσει, και σ'αυτήν την περίπτωση θα πάρει, άφεση των δικών του αμαρτιών από τον Θεό. Δεν πρέπει όμως να δείχνουμε θάρρος, ότι τάχα έχουμε καθαρή συνείδηση, γιατί αυτό τροφοδοτεί τον εγωισμό από τον οποίο θέλουμε και πρέπει ναξεφύγουμε. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, ο Θεός θα μπορούσε να μας συγχωρεί, χωρίς προηγουμένως να έχουμε εμείς συγχωρήσει τους συνανθρώπους μας. Δεν το κάνει όμως αυτό για το δικό μας καλό. Με αυτό μας κάνει να έχουμε ηρεμία, να είμαστε φιλάνθρωποι, βγάζει από μέσα μας τις θηριώδεις σκέψεις, σβύνει τον θυμό. Και έτσι μας κάνει άξιους να προσκοληθούμε στο σώμα της Εκκλησίας.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης γράφει: “ Ἂς μετρήσομε λοιπὸν ἀρχίζοντας ἀπὸ δῶ τὰ πλημμελήματα τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στὸ Θεό.
Κατὰ πρῶτον ὁἄνθρωπος ἔγινε ἔνοχος τιμωρίας στὸ Θεό, γιατὶἀπομακρύνθηκε ἀπὸ τὸ δημιουργό του κι αὐτομόλησε στὶς τάξεις τοῦἐχθροῦ, ἀφοῦἔγινε δραπέτης κι ἀποστάτης ἀπὸ τὸν φυσικὸ Κύριό του.
Πειράζω σημαίνει δοκιμάζω και πειρασμός σημαίνει δοκιμασία. Πολλές φορές ο άνθρωπος πειράζει τον Θεό, όπως οι Ισραηλίτες στην έρημο, με το να μην πιστεύουν και να μην υπακούουν στο Θεό. (ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 8, 2 καὶ μνησθήσῃ πᾶσαν τὴν ὁδόν, ἣν ἤγαγέ σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅπως ἂν κακώσῃ σε καὶ πειράσῃ σε καὶ διαγνωσθῇ τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου, εἰ φυλάξῃ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἢ οὔ.).
Άλλες φορές ο Θεός δοκιμάζει τους ανθρώπους, για να τους κάνει να σκευτούν, αν υπακούουν στον Θεό ή όχι, αν τηρούν τις εντολές Του ή όχι. Και όλα αυτά τα κάνει, γιατί θέλει την σωτηρία μας. Κατά τον άγιο Μάξιμο υπάρχουν δοκιμασίες ενήδονες και ενόδυνες. Ενήδονες δοκιμασίες είναι, ως επι το πλείστον, εκούσιες δοκιμασίες, φέρνουν την ηδονή και γεννούν τα πάθη. Οι ενόδυνες δοκιμασίες είναι ακούσιες, και διώχνουν τα πάθη. Τους ενήδονους πειρασμούς πρέπει να τους αποφεύγουμε. Τους ενόδυνους πειρασμούς να μην τους επιδιώκουμε, αν όμως έρθουν, να τους υπομένουμε με γενναιότητα σαν καθαρτήριο της ψυχής.
Ο Κύριος όταν έδωσε την Προσευχή στους μαθητές Του δεν είπε “ρύσαι ημάς από των πονηρών¨, δηλαδή από τους πονηρούς ανθρώπους, αλλά “από του πονηρού” και αυτός είναι ένας ο διάβολος. Αυτό το έκανε για να μας διδάξει να μην θυμώνουμε και κρατούμε κακία κατά των ανθρώπων, που μας στεναχωρούν, αλλά κατά του διαβόλου, που τους σπρώχνει σε κάτι τέτοιο. Μας καλεί να είμαστε σε διαρκή αγώνα κατά του πονηρού, δηλαδή κατά του διαβόλου. Θέλει επίσης, να μας δείξει ότι η πονηριάείναιαποτέλεσμα κακής προαιρέσεως.
“Ότι σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις και η δόξα”.
Και η Προσευχή τελειώνειμε την δοξολογία του Θεού. Είναι φυσικό, αφού ο Θεός είναι ο Δημιουργός του κόσμου, το Άλφα και το Ωμέγα, η αρχή δηλαδή και το τέλος,να απευθύνουμεστο τέλος δοξολογία σε Εκείνον που ενδιαφέρεται για την δική μας σωτηρία, και μας αγάπησε και μας αγαπάει τόσο, ώστε θυσίασε και τον Υιό Του για να μας σώσει. Η εξουσία του πονηρού είναι προσωρινή. Ο Χριστός είναι ο Αιώνιος Κύριος και Βασιλέας, όπως ακούμε και στην Θεία Λειτουργία: “Εἷς Ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. Ἀμήν”.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρατηρεί: “ Ἀφοῦ λοιπὸν μᾶς ἔφερε σὲ κατάστασιν ἀγωνίας μὲ τὴν ἀνάμνησιν τοῦἐχθροῦ καὶἔκοψε ἀπὸ τὴν ρίζα ὅλη τὴν ραθυμία μας, πάλι μᾶς ἐνθαρρύνει καὶἀναπτερώνει τὸ φρόνημά μας θυμίζοντάς μας τὸν Βασιλέα, τοῦὁποίου εἴμαστε ὑπήκοοι, καὶ φανερώνοντας τὸν δυνατώτερο ἀπὸὅλους λέγει «Σοῦ γὰρ ἐστὶν ἡ βασιλεία καὶἡ δύναμις καὶἡ δόξα». Ἑπομένως, ἐφ᾿ὅσον ἡ βασιλεία εἶναι δική του, κανεὶς δὲν πρέπει νὰ φοβᾶται, διότι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ποὺ νὰ τοῦἀντιστέκεται καὶ νὰ μοιράζεται τὴν ἐξουσία μαζί του”.
Και ο Ιερέας στην Λειτουργία μετά το Πάτερ ημών λέει:
Ας προφέρουν τα χείλη μας “αμήν” και ας ζητά η καρδιά μας να χαροποιήσει τον Κύριο με τα λόγια μας και με τα έργα μας, εκτελόντας τις εντολές Του και δοξαζοντάς Τον, και ας ετοιμαστούμε να κοινωνήσουμε αξίως το Σώμα και το Αίμα Του.
